Ιωάννης Κουκουζέλης (Γύρω στο 1300)

Aπό τους μεγαλύτερους εκκλησιαστικούς μουσικούς του Βυζαντίου, αλλά και όλης, γενικά της νεώτερης εποχής. Πρώιμη χρονολογημένη μνεία (1309) σε Σιναϊτικό χειρόγραφο. Κατά την παράδοση, έζησε και έδρασε στο βυζαντινό θέμα της Βουλγαρίας και, αργότερα, στο Άγ. Όρος. Το έργο του, μεγάλο σε όγκο και σπουδαιότητα, έχει σημαδέψει την εξέλιξη της εκκλησιαστικής μουσικής, στη θεωρία και στην πράξη, σε όλα τα μετέπειτα κι ως τα νεώτερα χρόνια. Η παρουσία του στα χειρόγραφα, ιδίως στα παλαιότερα, είναι καθολική. Στό όνομά του φέρονται Oίκοι του Ακαθίστου, στίχοι Καλοφωνικοί, στίχοι από τα Ανοιξαντάρια, τους Πολυελέους και το Μακάριος ανήρ, Χερουβικά, Κοινωνικά, Κρατήματα, πολυάριθμα Θεοτοκία, και, κυρίως μαθήματα του Στιχηραρίου, και πολλά άλλα. Oρισμένα από τα μέλη του, όπως το Άνωθεν οι προφήται, έχουν επιβιώσει ως τις ημέρες μας.

Το Άνωθεν οι προφήται σε χφ του έτους 1453, γραμμένο ένα μόλις μήνα μετά την Άλωση, και η Προσωπογραφία του Ιωάννου Κουκουζέλη από Αγιορειτικό χειρόφραφο του 1815 (Πηγή: Μανόλης Κ. Χατζηγιακουμής, "Χειρόγραφα Εκκλησιαστικής Μουσικής 1453-1820", έκδοση Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, Αθήνα 1980).